Midden in een groot, donker woud ligt een klein dorpje waar strenge regels en eeuwenoude tradities het leven bepalen. Toen Eileen nog jong was, verdween haar moeder spoorloos in het woud. Haar is altijd verteld dat ze is verslonden door de bloeddorstige wolven waar het hele dorp doodsbang voor is. Sindsdien is haar oma — een invloedrijk lid van de volksraad — nog strenger geworden: wee degene die van het pad afwijkt en het woud betreedt, want die keert nooit meer terug. De wolven en andere wezens van het woud zijn volgens de dorpelingen onbegrijpelijk en gevaarlijk; iets waar je ver bij uit de buurt moet blijven en dat koste wat het kost bestreden moet worden. Om Eileen te beschermen geeft haar oma haar een speciale rode cape, die haar zou behoeden voor de magische lokroep van de wolven. Eileen draagt hem altijd trouw. Op een dag vindt Eileen een brief op de mat: ze is uitverkoren om naar een mysterieuze kostschool te gaan voor jongeren met bijzondere krachten. Wanneer ze haar oma hierover aanspreekt, reageert die furieus. De brief wordt verbrand en Eileen krijgt te horen dat ze er nooit meer over mag praten.
Maar dan breekt er een heldere nacht aan, met een volle maan. Een betoverend mooie wolvenzang lokt Eileen uit haar bed, het donkere woud in.
Wanneer ze wakker wordt, bevindt ze zich in een oud kasteel — een school die haar stoutste dromen overtreft. Daar ontdekt ze dat alles wat haar ooit is verteld, helemaal niet waar blijkt te zijn…
